Heart's Tales_06
2006-09-10 08:35:02
ผมมีความสุขอยู่กับการดูหนังได้เกือบเศษสามส่วนสี่ของเรื่องก็เป็นอันต้องผวาเฮือกอีกครั้ง พอถึงตอนที่ไอ้เหลือมตัวเขื่องมันเลื้อยเข้ามารัดอีตาลุงนักธุรกิจใจร้ายคนหนึ่งจนเลือดทะลักออกปากและจมูกแลไม่เห็นทางรอดแหงมๆ ผมก็รู้สึกถึงผิวสัมผัสลื่นเย็นตรงแขนข้างซ้าย อารามตกใจ ทำให้ผมหันขวับไปมองจนคอแทบเคล็ด ขนลุกซู่ไปทั้งร่างเมื่อเห็นไอ้เหลือมเผือกตัวหนึ่งมันค่อยเคลื่อนตัวเข้ามาเบียดแบบไม่ให้สัญญาณนำมาก่อน โว้ย ไอ้เวรเอ้ย มันจะให้ผมด่าวันละกี่รอบวะเนี่ย
ทำบ้าอะไร ตกใจนะเว้ย
ก็กลัวนี่ นายไม่รู้สึกอะไรเลยหรือไง งูเหมือนจริงขนาดนั้น
เหมือนก็เหมือน มันอยู่ในจอโน่นนายจะกลัวทำป๊ะอะไร แล้วเลิกเบียดฉันซักที ขนลุกไปหมดแล้ว
ทำไม มีอารมณ์ในโรงหนังหรือไง
ชะหนอย ยังมีอารมณ์มาแซว พ่อจับกรอกปากด้วยป๊อบคอร์นรสชีสซะเลยนี่
ไอ้....ไอ้รุ่นพี่ลามก ถอยไปเลยนะ
โอเคๆ ทีตัวเองเอนมาซบแล้วซบอีกฉันยังไม่ท้วงสักคำ พอเราทำมั่งก็ทำเป็นผลักออก หน้าตาก็ดีแต่ทำไมใจร้ายนักนะคาเมะจัง คุณชายจินทำเสียงน้อยอกน้อยใจจนผมนึกสงสารอยากจะประเคนของกินในมือยัดเข้าปากสวยๆนั่นดูสักยกสองยกเผื่อเฮียแกจะเงียบลงไปบ้าง
ชิชะ แค่แอบซุกหน้าหนีภาพสยดสยองในเรื่องครั้งสองครั้งทำเป็นมาทวงบุญคุณทีผมยอมเสียสละความสุขในการดูหนังอย่างสงบสุขเป็นไม้กันสาวๆให้มันยังไม่ว่าอะไรสักคำ
ไม่พอใจก็กลับไปนั่งกับสาวๆของนายเลยไป
ไมไป อยากนั่งตรงนี้
เอ๊ะ
เงียบได้แล้วน่า นายเสียงดังเกินไปแล้วนะ
ถ้านายไม่ไป ฉันไปเองก็ได้ ไอ่คนหน้าด้าน ว่าขนาดนี้แล้วยังยิ้มได้หน้าซื่อตาใสอีก เป็นคราวซวยของผมจริงๆที่มาเจอมันซ้ำสองซ้ำสามในวันเดียว ฮึ่ย ทั้งที่คิดว่าน่าจะเป็นคนดีแล้วนะ ทำไมมันถึงกวน....อวัยวะเบื้องล่างได้ถึงขนาดนี้วะ
ผมรวบของกินมองซ้ายขวาหาทำเลใหม่ แต่เจ้าคนข้างตัวกลับรั้งแขนผมไว้แน่น
ถ้าลุกไปอีก ฉันจะไม่ให้นายยืมหนังสือ อยากเสี่ยงไม่มีงานส่งอาจารย์ไหมล่ะ
นี่นายขู่ฉันเหรอ รุ่นพี่ของฮิโรกิยิ้มทั้งที่ตายังไม่คลาดจากจอหนัง
อยากรู้ว่าขู่หรือทำจริงก็ลองลุกไปก่อนหนังจะจบดิ
คุณคงรู้ว่าผมไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากสะบัดแขนจากมือมันแล้วก็กระแทกตัวกับเก้าอี้แรงๆไปทีหนึ่ง ได้ยินเสียงเหมือนใครกำลังหัวเราะชอบใจผมก็เลยหันไปด่าสองสามคำพอให้หายแค้น แต่นอกจากมันจะไม่สะทกสะท้านแล้วยังฉีกยิ้มใส่ตาผมแบบไม่กลัวว่าออร่าความหล่อของมันจะทำร้ายคนอื่นเลยสักนิด
จำไว้ วันพระไม่ได้มีหนเดียว
ทีใครทีมันเว้ย!
จบการดูหนังวันนั้นด้วยความเอิบอิ่มใจแปลกๆ ไม่ใช่เพราะได้มานั่งดูหนังกับคนหน้าตาดีหรอกนะครับ แต่เพราะตอนจบของหนังเรื่องนี้มันแสดงให้เห็นว่าธรรมะชนะอธรรมอีกครั้งหนึ่งแล้ว ผมชอบฉากจบที่มาพร้อมพระอาทิตย์ที่เริ่มจับขอบฟ้าบอกเวลาของเช้าวันใหม่ แสงสว่างของเช้าวันนั้นมันช่างอ่อนโยน ขับไล่ความมืดมนที่ครอบคลุมมาตลอดเรื่องได้ดีแบบสุดๆเลยครับ
มันดีมากจนทำให้ผมลืมเรื่องขุ่นข้องหมองใจก่อนหน้านี้ไปได้เยอะ
ยังไม่มาอีกเหรอเนี่ย
ผมเปรยกับตัวเองอย่างสงสัยแล้วก็พลอยให้ไอ้คนที่ยืนเปิดหนังสืออยู่ข้างๆสงสัยตามไปด้วย มือขาวจัดพับหนังสือปิดหันมามองผมสลับกับชั้นวางหนังสือที่สูงท่วมหัว
อะไร
FINE-ARTS ฉบับล่าสุดน่ะสิ แปลกจังเลยวันนี้มันเลยกำหนดมาแล้วนะ
ผมตอบเสียงเบาที่ต้องเบาไม่ใช่อะไรหรอก เราสองคนกำลังอยู่ในร้านหนังสือ คุณคงสงสัยว่าทำไมถึงมาอยู่ในนี้ แล้วคงสงสัยอีกว่าทำไมถึงมาด้วยกัน ข้อนี้ผมก็ตอบไม่ได้ เพราะพอออกมาจากโรงหนัง นายจินก็ถามผมว่าจะไปไหนต่อ ผมก็ตอบสั้นๆว่าจะไปร้านหนังสือเผื่อมีหนังสือออกใหม่ หมอก็ไม่ตอบอะไรนอกจากเดินมาด้วยกันแล้วก็มุ่งตรงมาหยุดในมุมนิตยสารอย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้
จินหันมามองผม นิ่วหน้านิดๆแล้วก็บอกอย่างสงบ
เล่มที่มีงานของโมเน่ท์ขึ้นปกใช่ไหม
ใช่
มันออกแล้วนี่ แต่คงหมดแล้วล่ะ เพราะฉบับนี้เด็กปีหนึ่งในคณะฉันต้องใช้ อยากได้เหรอ
ผมถอนใจเฮือกใหญ่ ช่วงนี้ผมเป็นอะไรกับหนังสือวะเนี่ย พลาดแม่งมันทุกอย่างเลย
ฉันต้องใช้ทำรายงานนี่แหละ มันอยู่ในรายชื่อที่ฮิโรกิให้มา ซวยอีกแล้วงานนี้
ก็ไหนๆจะยืมแล้ว ทำไมไม่เอาที่ฉันให้ครบเลยล่ะ
นายมีเหรอ จินพยักหน้าตอบ
ฉันเป็นสมาชิกแม็กกาซีนฉบับนี้อยู่แล้ว มันส่งมาให้ที่บ้านตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้วล่ะ
อีกครั้งที่หมอทำให้ผมอึ้งจนพูดไม่ออก อะไรมันจะขนาดนี้เนี่ย ทุกอย่างที่ผมพลาดไป มันมาอยู่กับหมอนี่หมด มันมีเรื่องบังเอิญ(ที่โชคดีกับผม)แบบนี้อยู่ในโลกด้วยเหรอ ตั้งแต่เช้าแล้ว เริ่มตั้งแต่ที่ผมตื่นผิดเวลา ขึ้นรถไฟช้ากว่าทุกวัน จนมาถึงเหตุการณ์ที่ต้องเจอกับจินบนรถไฟ ความบังเอิญมันหลั่งไหลกันมาทักทายผมครั้งแล้วครั้งเล่า และแต่ละครั้งก็มีผู้ชายคนนี้มาเกี่ยวข้องด้วยทุกครั้ง
ในหนึ่งวันที่ผ่านมา มันเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตอันสงบสุขของผมหรือเปล่า?
หรืออยากได้เก็บไว้เอง
เสียงนุ่มๆตามแบบฉบับลูกผู้ดีตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าเอ่ยถามผม ฟังผิดไปหรือเปล่าว่ามันเหมือนมีความรู้สึกคล้ายๆจะเอาใจเจืออยู่ด้วยในประโยคนั้น ผมส่ายหน้าไปมา วางแม็กกาซีนลงที่เดิมแล้วก็เลยถามตอบกลับไปบ้าง
นายจะดูอะไรอีกหรือเปล่า
อีกฝ่ายยักไหล่ตอบ ดูเอาเถอะครับทุกคน ขนาดท่ายักไหล่ธรรมดากับรอยยิ้มจางๆ มันก็ยังอุตส่าห์ดูดีซะจนผมต้องเบือนหน้าหนี ถึงผมจะไม่ชอบใจหลายอย่างที่หมอนี่เคยทำ แต่ผมก็แฟร์พอที่จะมองคนตรงหน้าอย่างเป็นกลาง
อาคานิชิ จินเป็นผู้ชายที่เข้าขั้นสมบูรณ์แบบเลยก็ว่าได้ รูปร่างหน้าตาดูดีมาก รสนิยมการแต่งตัวก็ดูดีซะจนดารานักร้องบางคนยังต้องอาย นิสัยก็ดี(ไม่นับเรื่องที่ชอบกวนอารมณ์ผมในบางครั้ง) คำพูดคำจานุ่มหู สำเนียงหรือก็ส่อให้เห็นชัดๆเลยว่าพื้นเพคงไม่ใช่เด็กชาวบ้านธรรมดาแบบผมแน่ๆ เรื่องกริยามารยาทยิ่งไม่ต้องพูดถึงวันนี้ทั้งวันผมยังไม่ได้ยินเจ้านี่มันสบถคำหยาบออกมาสักคำ ผิดกับผมถูกใจไม่ถูกใจมันก็ต้องมีหลุดออกมาให้ได้ยินกันบ้างสักคำสองคำแต่หมอนี่ไม่เลย
การเรียนดี กีฬาเด่น เน้นคุณธรรมของจริง!
โว้ย นายจะไม่มีข้อเสียสักข้อให้ฉันได้ชื่นใจหน่อยหรือไง
โกรธอะไร เออ ถามเข้าไป ถามอยู่นั่น เดี๋ยวเถอะ
ไม่สบายหรือเปล่า หรือว่าหิว บวกข้อดีของหมอนี่ไปอีกอย่าง มีน้ำใจ เอื้อเฟื้อซะไม่มี!
ไม่ได้หิว ว่าแต่ถ้านายไม่มีธุระต่อ ฉันขอไปเอาหนังสือวันนี้ได้ไหม
หือ ไม่ให้ฉันเอาให้แล้วเหรอ ถ้าจะเอาไปทั้งหมดมันหนักนะ
ไม่เป็นไร หนังสือแค่ไม่กี่เล่ม ฉันไม่ได้อ่อนแอขนาดนั้นหรอกน่า พอเห็นว่าผมเริ่มจะไม่พอใจขึ้นมาหน่อยๆแล้ว หมอก็ยกนาฬิกาข้อมือขึ้นดู เม้มปากนิดๆ
งั้นก็ตามใจ
หุหุ คาเมะก็ชมแล้วงชมอีกเนอะ ^^
จินรู้คงยิ้มแก้มบานนน ~~~
by :
dashiiz
[2006-10-20 11:06:26]
wowowow
Per fect Jin kun
eiei
by :
namjinme
[2006-12-27 13:24:42]
คาเมะนู๋ปากคอเราะร้ายใช้ได้เลยนะ มีปากเป็นอาวุธ แต่จินคิดอะไรกับคาเมะแน่ๆเลย
by :
pink75
[2006-12-27 13:33:24]
กรี๊ดด (ไม่เข้าใจจะเม้นท์ทีกรี๊ดทีโดนน้ำมนรึ)
อยากเจอเหลือมเผือก เพื่อว่าจะเป็นเนื้อคู่
จินก็น่ารักอ่ะตามตลอด
อ่านต่อเจ้าค่ะไม่ไหวน่ารักเกินไปแล้ว
by :
พลอย
[2007-01-04 15:18:26]
ฮิๆๆๆๆ
เรียบๆเรื่อยๆนะคะ เนื้อเรื่อง ฮิๆๆ
by :
aiai
[2007-01-11 02:35:14]
น่ารักที่สุดเลย
by :
yuki
[2007-01-26 13:55:11]
อะนะ...คาเมะจังขี้หงุดหงิดจริงๆๆด้วยละน้า....จินก็แสนดีขนาดนั้น....อะไรจะกุ๊กกิ๊กน่ารักอย่างงี้เนี่ย
...
by :
Jink
[2007-03-12 00:02:52]
สนุกมากๆๆๆๆๆเลยค่ะ มีเพื่อนหลายคนแนะนำมา สุกมากจริงๆค่ะ ชอบๆ
by :
dhol
[2007-04-25 00:15:53]
|
