Heart's Tales_13
2006-10-11 11:37:23
ฉันก็เคยไปแถวนั้นเหมือนกัน...บางครั้งนะ
แล้วก็บังเอิญเป็นครั้งที่ฉันไปด้วย....อย่างนั้นใช่ไหม
ผมชี้ทางเอาตัวรอดให้มันอย่างใจกว้าง จินยิ้มเขินๆ รู้ล่ะสิว่าเหตุผลที่พูดออกมานั่นน่ะ มันไม่ใช่ความจริงสักนิดเดียว ผมปรายตามองคนหน้าหล่อที่กำลังส่งยิ้มเก้อๆมาให้แล้วก็นึกแปลกใจตัวเองว่าทำไมต้องกลั้นยิ้มจนปวดแก้มแบบนี้ด้วย
โธ่เอ้ย นายอาคานิชิจิน จะหลอกคนอื่นก็เอาให้มันเนียนหน่อยได้ไหม
ฉันรู้หรอกน่าว่าที่จริงแล้วน่ะ นายไม่ได้-บังเอิญ-ไปเจอฉันหรอก
ผมจับปึ่กชีทในมือโบกไปมา ยิ้มให้อาคานิชิจินอย่างเป็นต่อ
คิดว่าฉันไม่รู้ความจริงหรือไง จินกระพริบตาปริบ ถอยหลังไปก้าวหนึ่งเมื่อผมตบชีทปึ่กนั้นบนอกของเค้า แหม อยากให้คุณเห็นสีหน้าของคุณชายอาคานิชิตอนนี้เสียจริง หน้าขาวๆแดงก่ำ พยายามสบตาผมเพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ใจของตัวเอง แต่เสียงที่ส่งมาเถียงนี่สิ ไม่มั่นคงเอาซะเลย
ความจริงอะไร ไม่มี
ก็ความจริงที่ว่า....นายไม่ได้บังเอิญไปเจอฉันแถวย่านนั้น แต่ว่านาย...... อ๊ากกก ยิ่งผมยืนหน้าเข้าไปใกล้ หมอนี่ก็ยิ่งมีพิรุธครับ ทำเป็นเก๊กหน้านิ่งแต่ใจเต้นรัวเลย
แต่ว่านายฟังเรื่องทุกอย่างมาจากฮิโรกิ...ใช่ไหม
ผมเอาเสียงเข้าข่ม ฟันธงเสียงดังฉับเล่นเอาหน้าแดงๆของไอ้หล่อเผือดสีลงทันตาเห็น ผมเห็นอาคานิชิจินกระพริบตาปริบๆเหมือนไม่เข้าใจ (มันคงงงที่ผมเดาเรื่องได้ทะลุปรุโปร่งนั่นแหละ)
ว่าไงนะ
ก็เรื่องทั้งหมดน่ะ นายรู้มาจากเพื่อนฉันทั้งนั้นใช่ไหม มันอึ้งกับความฉลาดของผม แล้วก็พ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่
เฮ่ย ตกลงว่าไง ฮิโระบอกนายใช่ไหม
เออ ก็คงงั้นแหละ
มันตอบเสียงสะบัดแล้วก็ดันตัวผมออกห่าง อะไรวะ จับไต๋ได้แค่นี้ทำเป็นเคือง ผมหรี่ตามองตามแผ่นหลังของมันไป สงสัยหมอนี่คงเป็นประเภทเกลียดความพ่ายแพ้ ดูเอาเถอะแค่โดนผมรู้ทันเรื่องเล็กๆน้อยๆมันยังงอนป่องไปแบบนี้ ลองเป็นเรื่องใหญ่กว่านี้มันคงโกรธกันจนไม่ยอมมองหน้าเลยมั้ง
แต่ความงอนของมันก็ใช่ว่าจะกระทบกระเทือนสวัสดิภาพของกระเพาะอาหารผม จินยังคงพาไปกินข้าวตามร้านที่บอกไว้ แถมยังคอยช่วยเหลือแนะนำรายการอร่อยให้ผมลองนั่นลองนี่แบบไม่ขาดตกบกพร่อง
อ้อ....จะพร่องไปอย่างเดียวก็อาการยิ้มบางๆของมันเท่านั้นแหละ แต่พอผมเล่นไม้แข็งไม่ยอมกินจนกว่ามันจะหายงี่เง่า เจ้านั่นก็เลยยอมแพ้บอกว่าหายโกรธแล้ว ผมก็โอเค พอใจ ทั้งที่ตอนนั้นยังไม่รู้เลยว่าตกลงมันโกรธผมเรื่องอะไรแน่!
เราปิดท้ายอาหารเวียดนามด้วยไอศครีมผลไม้รสเปรี้ยวอมหวานสะใจผมพิลึก เล่นเอาหัวสั่นหัวคลอนจนจินเผลอหัวเราะใส่ตั้งหลายครั้ง หมอนั่นสั่งกาแฟตบท้ายแถมหยอดน้ำตาลกับครีมเสียจนผมนึกแปลกใจ มาดนิ่งๆอย่างมันน่าจะกินกาแฟดำป่นเฉยๆด้วยซ้ำ
.
.
.
เฮ่ย มืดขนาดนี้แล้วเหรอเนี่ย เวรงานยังไปไม่ถึงไหนเลย เหลือพรุ่งนี้อีกวันเดียวแล้วด้วย
ผมคร่ำครวญยาวเมื่อเดินออกมาจากร้านแล้วเจอความสลัวของฟ้าดินเข้า
แล้วจะเอาไงต่อ จะทำต่อหรือจะรอพรุ่งนี้
ติวเตอร์พิเศษของผมถามความเห็น ใจผมก็อยากทำให้เยอะที่สุดเท่าที่จะทำได้อ่ะนะ แต่ถ้าทำจินก็ต้องทำด้วย แล้วตอนนี้มันก็มืดแล้ว จะไปทำที่ไหนได้อีกล่ะ ระหว่างที่ผมยังตัดสินใจไม่ได้อยู่นั้น จินก็ติดเครื่องยนตร์รอ หมอนั่นวางศอกกับพวงมาลัยรถ ใบหน้าหล่อคมเอียงมาทางผมเล็กน้อย ยิ้มรอฟังความต้องการของผมอย่างอดทน
เอาไง ฉันรอตามใจอยู่นะ ฟังไอ้คนดีมันพูด ถ้าเป็นผู้หญิงผมคงปลื้มกับความเท่ของมันพิลึก
กลับบ้านก็ได้ พรุ่งนี้ค่อยทำละกัน
ชัวร์ใช่ไหมว่าจะทัน
ผมส่ายหน้า เห็นคิ้วขมวดแบบนี้มันก็น่าจะรู้แล้วว่าไม่ทันแน่ๆ แต่ที่ตัดสินใจกลับบ้านเพราะผมเกรงใจมันต่างหากล่ะ จินยังไม่ยอมออกรถ หมอนั่นนิ่งไปครู่หนึ่งทำหน้าเหมือนกำลังคิดเรื่องใหญ่ แล้วก็เหลือบตามาทางผมเงียบๆ มองนานเข้าผมก็ชักรู้สึกแปลกๆเลยทำร้ายมันไปทีหนึ่ง.....เป็นการเรียกสติ
นอกจากไม่โกรธที่โดนผมผลักหน้าผากแล้วมันมีหน้ามาหัวเราะอีกแน่ะ
งั้นวันนี้ขอไม่ตามใจละกัน อยากกลับบ้านใช่ไหม
ก็บอกไปแล้ว
ไม่ต้องกลับ ไปค้างบ้านฉันก็แล้วกัน
ห๊า ค้างบ้านนาย
ก็ใช่
ทำไมต้องไปค้างบ้านนายด้วย ไม่เอาหรอก แค่คิดว่าต้องไปเดินเขย่งเท้าบนพรมบ้านมันอีกผมก็ขนลุกแล้ว
ไม่เอาแล้วจะเอาเวลาไหนไปทำงานอีก แค่พรุ่งนี้น่ะไม่ทันหรอกนะ คืนนี้ทั้งคืนจะทันหรือเปล่าก็ยังไม่รู้เลย อยากมีงานส่งก็ต้องอดทนกันหน่อยล่ะ หรือถ้าไม่รีบจะไม่ไปก็ได้นะ สุดท้ายฉันก็ตามใจนายอยู่ดี ไอ้หน้าหล่อยิ้ม ถอยรถออกจากตรงนั้นแบบไม่กลัวว่าจะไปชนท้ายใครเข้า
มันขับตรงไปตามเส้นทางที่ผมก็จำได้ว่าจะต้องผ่านบ้านผมแล้วก็เลยไปบ้านมันแบบไม่ต้องเสียเวลาถามผม แถมยังเลี้ยวรถแวะเข้าบ้านให้ผมได้เก็บเสื้อผ้าสำหรับใส่วันพรุ่งนี้อีกด้วย ผมใช้เวลาไม่ถึงสิบห้านาทีก็ลงมาจากชั้นบนเห็นจินยืนหัวเราะอยู่กับเจ้าน้องชายที่กลับมาจากข้างนอกตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้ ยูยะหันมายักคิ้ว แถมมองด้วยสายตาที่ทำให้ผมต้องไขข้อข้องใจอีกจนได้
มีอะไร
เปล่า วันนี้แม่ไปดูละครกับพ่อ พี่รู้แล้วใช่ไหม
รู้แล้ว โทรไปก็ปิดโทรศัพท์คงอยู่ในโรงละครแหละ ว่าจะบอกเรื่องแอร์ในห้องซะหน่อย
ช่างเถอะ เดี๋ยวฉันบอกให้เอง ให้บอกด้วยไหมว่าลูกชายสุดที่รักเก็บเสื้อผ้าหนีตามผู้ชายไปแล้ว
ฟังมันพูด เรื่องล้นละไม่มีใครเกิน บางทีผมก็คิดว่านิสัยเราสองพี่น้องมันคล้ายๆกันแต่บางทียูยะมันก็ทำให้ผมดีใจที่ตัวเองไม่ทะลึ่งเท่ามัน เรื่องกวนส้นพี่น้องเนี่ยมันเหนือกว่าผมเยอะ
ผมปรายตามองจินที่ยังยืนยิ้ม แล้วก็หันมาโอบไหล่น้องชายคนเดียวเข้ามาใกล้
บอกด้วยว่าถ้าเผลอตัวได้เสียกันก่อนบอกพ่อกับแม่ ฉันจะมาให้ทั้งสองคนพาไปขอขมาพ่อแม่จินทีหลัง บอกให้หมดทุกคำนะ ถ้าตกหล่นละก็ เจ็บ
เจ้าตัวแสบมันบิดตัวออกจากรัศมีเท้าผมพร้อมเสียงหัวเราะลั่นบ้าน โบกไม้โบกมือให้จินแล้วก็วิ่งหายขึ้นไปชั้นบน ทิ้งให้ผมต้องเผชิญกับลูกตาวิบวับของจินตามลำพัง
ไปกันเถอะ ชักช้าเสียเวลา
รีบทำไม เรามีเวลาทั้งคืน
ก็แล้วเมื่อกี้ใครมันบอกว่าคืนนี้ทั้งคืนจะพอหรือเปล่าก็ไม่รู้น่ะ
ก็จริง ไม่พอ...........แค่เราก็มีเวลาทั้งคืน
อาคานิชิจิน นายพูดอะไรให้มันเข้าใจง่ายหน่อยได้มั้ย เอาแบบที่ไม่ต้องแปลอีกแบบนั้นน่ะ ทำได้ป่ะ
ทำแบบนั้นนายก็จะกลัวฉันนะสิ ไม่เอาดีกว่า ฉันอยากให้นายคิด คิดมากๆยิ่งดี
ฝันไปเถอะ
จินหัวเราะเต็มเสียง ฟังก็รู้ว่าหมอนี่กำลังเริงร่าแบบสุดๆ เออ ชอบใจจริงล่ะเวลาที่ทำให้คนอื่นฮึดฮัดได้แบบนี้เนี่ย ผมวางข้าวของไว้หลังรถ รัดเข็มขัดเรียบร้อยพอดีเมื่อจินขับรถออกมาสู่ถนนสายหลัก
เจ้าของรถกดเพลงสากลรุ่นคลาสสิกให้ผมฟังราวกับรู้ใจ หากยังไม่ทันได้ผ่อนคลายตามทำนองอันแสนจะหวานซึ้งนั้น เสียงเดิมก็ยิงประเด็นใหม่ใส่กลางอกผมดังปึ่ก!
ว่าแต่......ถ้าเกิดฉันพลาดท่าเสียทีให้นาย จะให้พ่อกับแม่มาขอจริงเหรอคาซึยะ
^^
พูดอย่างนี้แสดงว่าอยากพลาดท่าให้คาเมะ เอ๊ะ ไม่สิ! อยากให้คาเมะพลาดท่า ใช่มั้ยพ่อหนุ่มถาปัตย์
คาแร็กเตอร์จินในเรื่องนี้เป็นผู้ชายน่ารักถึงน่ารักที่สุดจริงๆค่ะ แต่ละประโยคที่พูดออกมา
มันน่ากระโดดหอมแก้มซัก 30 ที
โดยเฉพาะ "เอาไง ฉันรอตามใจอยู่นะ" ไม่ไหวแล้วค่ะ อ่านแล้วตบหัวเข่าตัวเองดังฉาดจนระบมไปหมด
ให้มันได้อย่างนี้สิ ^__^
ส่วนคาเมะตอนนี้ก็เดาได้สุดโต่งจริงๆเลยน้า~ ^^
ขอบคุณพี่แฟนที่มาต่อนะคะ
by :
sweetmelody
[2006-10-11 16:36:50]
จินนี่น่ารักจิงๆแอบมี ซัมติงรอง.....หุหุหุ....แต่ชอบคาแรกเตอร์ของ 2
คนนี้มากเลยแบบดูจินแบบอบอุ่นหุหุห....^^
by :
toeypee
[2006-10-11 16:39:33]
ตอนนี้นี่ช่วยทำให้รู้เลยว่าเมะของเราซื่อขนาดไหน แล้วนี่ยังไปบอกยูยะอีกว่าจารับผิดชอบ
เสร็้จแนงานนี้เมะเอ๋ย
พี่แ่ฟนค่ะมาต่อเรื่องนี้แล้วอย่าลืมต่อเรื่อง The Romance Of Tokyo นะค้า
ติดตามเรื่องนี้อยู่ด้วยอ่ะค่ะ
by :
kokushiyoku
[2006-10-11 17:10:27]
เหอๆ จิน เท่ระเบิดระเบ้อไปเลยอ่ะ ช๊อบมั่ก
เมะจ๋ายังไม่รู้อีกว่าเฮียเขางอนรื่องอะไร โท่โท่ เฮียเขาเผยไต๋ ขนาดนี้ นู๋ก็ดันซื่อได้ใจ โฮะๆๆๆ
แล้วนี่ตกค่ำยังไปเปิด ทางให้เฮียเขาอีก เด่วก็จะรู้ว่า ใครตกเป็นของใคร 555555555
by :
poring
[2006-10-11 22:13:19]
กีซซซซซซซซซซซซซซ
>_____________<
พ่อหนุ่มสถาปัตย์จ๋า ,, คุณคงไม่รอให้คุณพลาดท่าหรอกนะ คุณรอให้คาเมะจังพลาดท่าต่างหาก 5555
โอ๊ยยยยยยย ,, เรามีเวลาอยู่ด้วยกันทั้งคืน ต่อไปจะเป้นไงเนี่ย โฮะโฮะ ,,
by :
akkie
[2006-10-11 22:48:52]
ตายกันเลยทีเดียวจบเเบบนี้กรี๊ดๆๆลุ้นค่ะลุ้น
ไปค้างเเบบนี้คาเมะจเสียอะไรให้กับจินไหมเนี่ย
จะรอตอนหน้าอย่างใจจดใจจ่อนะค่ะ^O^
by :
k2arouse
[2006-10-12 00:14:20]
เอาล่ะจินจ๋า ตกลงว่าอยาดพลาดเองหรือให้คาเมะพลาดจ๊ะ
คาเมะจัง ทำไมหนูฉลาดน้อยแบบนี้ล่ะลูก ฉลาดแบบนี้ระวังโดนจินหลอกกินหัวหินหางนะจ๊ะ
กลุ้มใจจริง ๆ
by :
minami
[2006-10-12 20:50:33]
ตายแล้วนู๋จิน
นู๋จินพูดได้ใจแบบนี้
ก็ทำเอาตายคอมไปเลยสิคะ
แล้วนี่คุณเมะขา
เค้าน่ะตามนู๋ตะหาก
ไม่ใช่ฮิโรกิ นู๋เข้าใจไปคนละทางแล้วนะค๊า
ชอบจิงเล๊ยยยยยยยย
ประโยคสุดท้ายของจิน
by :
akachan
[2006-10-13 13:02:00]
โฮจินพูดแบบนี้...ก็ทำไรไม่ถุกนะสิ
น่าร้ากกกกกกกกซะ
by :
izzyzine
[2006-10-13 18:26:30]
รีบมาต่อนะคะ
by :
pipi
[2006-10-13 21:54:20]
อ๊ากกก เรื่องนี้จินน่ารักได้ใจมากเลยค่ะ พี่แฟน เท่ด้วยๆ
โธ่ คาเมะจัง คนอ่านเค้ารู้กันหมดแล้ว นู๋จะไม่ให้จินเคืองได้ยังไงหล่ะนั่น
คาเมะเราก็น่ารักแบบซื่อๆดี แถมปากจัดอีกตั้งหาก
ว่าแต่แอบชอบน้องคาเมะนะเนี่ย ความคิดสร้างสรรค์จนน่าให้รางวัล อย่าลืมพูดตามที่เมะบอกหล่ะ
จินพูดทิ้งท้ายไว้แบบนี้ จะยอมเมะรึไงจ้ะ >_<
by :
kuruchan
[2006-10-14 03:12:10]
อยากให้เค้ามาขอ ใจจะขาด...ว่างั้นเถอะ
by :
jintonix
[2006-10-14 08:13:17]
จินคุง..ผู้ชายแบบนี้จะมีสักคนมั๊ยในชีวิต เหอๆ
เป็นผู้ชายที่น่ารักม๊ากกกกค่ะ ไม่ไหวแล้ว ชอบจินเรื่องนี้มากๆๆๆ หลงไปเลยค่ะพี่แฟน
ส่วนเมะจังที่รัก...ฉลาดให้ทันจินเขาหน่อยน้า อิอิ
แต่อย่างงี้ก้อน่ารักดีอ่ะ แต่มันก้อน่างอนอ่ะนะ ใช่มะจินคุง
by :
messymamiew
[2006-10-15 20:19:39]
อ้ากส์........
อะไรอาคานิชิจะน่าร้ากขนาดนี้ ไม่ไหวแล้นๆๆๆ
ว่าแต่ว่าจินแอบตามน้องอ้ะป่าวเนี่ยฮะ ต้องใช่แน่ๆเลย
by :
yoku
[2006-10-16 23:40:35]
อ๊ายยยย !! น่ารักแบบไม่ไหวแล้ว
อ่านไปอมยิ้มไปตลอดเลยทีเดียว ^^
จินแอบได้ยินด้วยอ่า .. เขินแทน ( ซะงั้น ฮ่าๆ )
คาเมะนี่ก้อไม่รู้อะไรเอาซะเลยน้อ
ทำจินงอนไปหลายรอบเลยอ่า เหอ ๆ
มาต่อเร็ว ๆ น๊า .. รออ่านอยู่จ้า ^^
by :
dashiiz
[2006-10-20 12:31:25]
ไปแล้วๆ ไม่ต้องขมาฮ่ะ งานนี้ต้องแต่งเลยค่ะ
by :
pink75
[2006-12-27 14:49:27]
อ่านไปเขิลลลไป
อนึ่งเปงคาเมะเอง 555+
อยากมีแฟนนิสัยอย่างจินที่สุด อิอิ
น่าร๊ากกก
by :
kazuyako
[2006-12-28 01:14:38]
จินจ้าอย่าทำไรคาเมะนะT_Tสงสารตัวเองที่ต้องลองของแปลกรวมกัน
by :
yuki
[2007-02-02 12:17:31]
นี่มันเป็นอะไรที่น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆเลยนะเนี่ย.....จินดูร่าเริงๆๆๆขึ้นเรื่อยๆๆๆๆ
คาเมะจังก็น่ารักมากๆๆเลยค่ะ...
by :
Jink
[2007-03-12 01:35:42]
|
