Heart's Tales_16
2006-12-25 15:51:07
ผมลืมตารับเช้าวันใหม่อย่างสดใสสมกับที่เป็นเด็กสุขภาพจิตดีเป็นอันดับหนึ่งของประเทศชาติ กินง่าย อยู่ง่าย และนอนง่ายรวดเดียวตื่น อาการปวดเมื่อเล็กน้อยแถวไหล่และแขนข้างหนึ่งไม่เป็นปัญหาสำหรับผม มันเล็กน้อยนักเมื่อเทียบกับที่นอนอุ่นๆนุ่มๆที่ซุกหลับมาทั้งคืน ผมบิดขี้เกียจให้ตื่นเต็มตา มือควานหาโทรศัพท์มือถือเป็นอย่างแรก แล้วก็ต้องเกาหัวแกร่ก
แบตฯหมดอีกแล้วเหรอเนี่ย
อะไรวะ เพิ่งชาร์ตไปเมื่อวานตอนเช้าเองนะ
อะไร
เสียงนุ่มแบบแหบนิดๆลอยมาจากคนที่นอนข้างตัวผม จินคงตื่นเพราะได้ยินเสียงผมบ่น หมอนั่นใช้ศอกยันตัวเองขึ้นจากเบาะชะโงกหน้ามามองจอโทรศัพท์ที่มืดสนิท หัวเราะในคอแล้วก็เลยลุกหายเข้าไปในครัว กลับมาอีกทีพร้อมน้ำผลไม้สีแปลกๆสองแก้ว
ฟันยังไม่ได้แปรงเลยนะ
ผมบอกออกไปแต่ก็ยังยื่นมือไปรับมาซดโฮกล้างปากซะเกือบครึ่งแก้ว พอสติสตังกลับเข้าที่ถึงนึกได้ เฮ่ยย เมื่อกี้จินเพิ่งลุกไปจากเบาะนี่ แสดงว่าเมื่อคืน มันนอนข้างนอกกับผมงั้นเหรอ!
นี่ นายไม่ได้กลับไปนอนในห้องหรอกเหรอ
ใคร เจ้าหล่อมันถามเสียงเรียบ ตาก็มองแค่แก้วในมือ ไม่อยากจะชมหรอกนะ แต่แม่ง....ขนาดตอนตื่นนอน หัวยุ่ง หน้ายับ มันยังจะหล่อ หล่อไปทำไม!
ผมค่อนมัน(เพราะความอิจฉา)จนพอใจแล้วก็เลยตอบเสียงสะบัด
ก็ใครอีกล่ะ ในนี้มันมีคนอื่นอยู่ด้วยหรือไงเล่า
ก็เห็นเรียก นี่ๆ ฉันบอกแล้วว่าฉันมีชื่อ ถ้านายไม่เรียกฉันก็ไม่รู้หรอกว่านายกำลังพูดด้วย เว้ย เรื่องมากไม่มีใครเกิน แค่นี้ก็ต้องเอามาเป็นเรื่องได้ด้วย ผู้ชายอะไรวะ เงื่อนไขเยอะชิบเป๋ง ไม่ถามก็ได้วะ ผมตัดใจที่จะเอาคำตอบกับมัน ฉวยแก้วที่วางใกล้ตัวลุกกะจะเอาไปเก็บในห้องครัว
ใจหนึ่งผมคิดว่าถ้ามันเห็นผมทำหน้านิ่งติดจะเคืองแบบนี้ เดี๋ยวมันคงยอมใจอ่อนเข้ามาคุยกับผมก่อน ตามประสาคนดีแบบมัน ที่ไหนได้ ไอ้หล่อแม่งมันใจแข็งยิ่งกว่าที่ผมคิด เพราะนอกจากจะไม่ตามมาง้อผมแล้ว มันยังเดินเข้าห้องน้ำไปหน้าตาเฉย เออเว้ย ทำไมผมถึงไม่จำว่าเหตุการณ์แบบนี้มันเคยเกิดขึ้นมาแล้ว
ต่อไปนี้ผมคงต้องจำไว้ให้แม่นว่า คนอย่างอาคานิชิจิน มันง้อใครไม่เป็น!
เช้าวันนั้นผมเลยติดรถมันมาเรียนแบบแกนๆ ถามเรื่องนั้นเรื่องนี้บ้างพอเป็นมารยาทมาถึงคณะได้ผมก็ตั้งท่าจะเผ่นลงจากรถทันที แต่จินก็เรียกผมไว้ซะก่อน โห คุณครับ ใจผมมันร้องเฮขึ้นทันทีที่ได้ยินเสียงเจ้านั่นปริปากพูด นึกแล้วว่ายังไงซะสุดท้ายมันก็ต้องยอมผมจนได้
มีอะไร
ผมถามกลับ ทำเสียงพอให้มันรู้ว่ายังไม่หายเคืองนะเว้ย
นายลืมของ
แป่ว!
ผมกระชากกระเป๋าใบเล็กมาจากมืออีกฝ่ายแทบไม่ทัน มองลูกกะตาพราวระยับของมันแล้วก็กระแทกเท้าขึ้นตึกเรียนอย่างไม่สบอารมณ์สุดๆ หงุดหงิด อารมณ์เสีย ไอ้เวรจินมันชั่ว เลว บังอาจทำให้ผมเสียหน้า เว้ย โกรธมัน โกรธๆๆ
ความโกรธของผมยังปะทุไม่หยุด แม้จะเข้ามานั่งรออาจารย์ในห้องเลคเชอร์เป็นที่เรียบร้อยแล้วใจมันก็ยังเดือดปุดๆๆ ดีที่เช้านี้ไม่มีใครดวงซวย ยื่นหน้าเข้ามาทักผมอย่างทุกที ไม่งั้นนะ.....ฮึ่ม.....ไอ้บ้าอาคานิชิจิน
เป็นอะไร ทำหน้ายังกะตูด
ยุ่ง ยามะพีแกล้งทำตาโต ผมรู้น่าว่าเจ้านี่มันกำลังกลั้นยิ้มอยู่น่ะ
อ่าว ทักดีๆก็หาว่ายุ่ง ไปทำอะไรใครเค้าอีกล่ะ
ยามะพี นายเป็นเพื่อนฉันหรือเปล่าเนี่ย ทำไมไม่คิดมั่งว่าฉันต่างหากล่ะที่เป็นฝ่ายถูกทำ
เฮ่ยยย.....ถูกทำ...ใคร ใครมันทำนาย แล้ว...แล้ว....
ไอ้ลามก ไม่ใช่แบบนั้นเว้ย
ผมดันหน้าหล่อๆของมันออกห่าง ไอ้นี่ก็อีกคนไม่รู้ว่าจะหล่อไปทำไมกันนักหนา หล่ออยู่ได้ทุกวัน ผมค้นเอาปากกามาเตรียมจดเลกเชอร์ เห็นยามะก็เตรียมเปิดหนังสือไปหน้าที่ค้างมาจากครั้งที่แล้ว กำลังสะกดใจให้สงบอยู่ดีๆ เพื่อนผมก็โพล่งขึ้นมาว่า
เมื่อคืนปิดโทรศัพท์ทำไม
ไม่ได้ปิด แบตฯมันหมด
แล้วก่อนหน้านั้นทำไมไม่ยอมพูดอะไรเลย
ก่อนหน้าไหน
ก็เมื่อคืนไง ก่อนที่แบตฯจะหมดน่ะ คาเมะรับสายฉันใช่ไหมล่ะแต่ไม่เห็นพูดอะไร พอฉันวางแล้วกดไปใหม่เบอร์นายก็ติดต่อไม่ได้แล้ว ตกลงมันเป็นอะไร ยามะพีเท้าคางถาม ผมฟังมันแล้วก็งงๆ เมื่อคืนจำได้ว่าผมนอนตั้งแต่หัวค่ำ แถมยังไม่ได้รับสายใครเลยสักคน แล้วมันโทรมาตอนไหนวะ
ช่างเถอะ สงสัยเครือข่ายจะรวน
คงงั้น ผมตอบไปลอยๆ พอยามะพีเผลอผมก็แอบล้วงเอาโทรศัพท์ออกมาลองกดเปิดเครื่องดู
จอสียังโชว์ภาพเจ้าตัวเล็กที่บ้านชัดแจ๋ว
สัญญาณเต็ม แบตฯเต็ม!
แล้วเครื่องมันดับไปได้ยังไง?
จบวิชาแรกเราก็เดินลากขาออกมาจากตึกเรียน ผมเบื่ออย่างหนึ่งก็ตรงที่ต้องเดินวนลงบันไดหลายๆชั้นนี่แหละ ความจริงที่นี่มีลิฟท์นะครับ แต่มันมีแค่สองตัวแถมยังอยู่อีกฟากหนึ่งของตึกแน่ะกว่าจะลากสังขารอันบอบช้ำจากแต่ละรายวิชาไปถึง คนก็ออกันอยู่เต็มหน้าลิฟท์ ผมเป็นประเภทขี้เกียจรอเลยขอเดินลงเอาดีกว่าอย่างน้อยมันก็ไม่เหนื่อยเท่าขาขึ้นแถมยังช่วยชาติประหยัดพลังงานได้อีกทางหนึ่งด้วย วันนี้ยังดีที่เราเรียนชั้นสาม ถ้าวันไหนอาจารย์ท่านคึกจัดย้ายไปเรียนชั้นสิบสี่ผมคงสมัครใจกลิ้งลงบันไดแทนการเดิน
วันนี้ไปค้างบ้านฉันไหมคาเมะ พ่อกับแม่ไม่อยู่น่ะ
แหม่ มันทำยังกะชวนสาวไปบ้าน ต้องรอพ่อกับแม่ไม่อยู่ เหอะ หรือว่ายามะจะเคย ?
ไปมั้ย
วันนี้ไม่ได้ ต้องกลับไปทำงานให้เสร็จน่ะ
เหลืออีกเยอะไหม ฉันก็ช่วยไม่ได้ด้วยสิตอนนี้
ไม่เป็นไร เหลืออีกนิดหน่อย
ความจริงมันไม่นิดเลยล่ะ แต่ผมเกรงใจตาโตๆของยามะพีเลยบอกเหมือนเป็นเรื่องสบายๆทั้งที่ในใจนึกอยากจะร้องไห้เต็มแก่ ก็เมื่อคืนน่ะ....ทั้งที่ตั้งใจว่าจะต้องทำงานให้เสร็จเกินครึ่งให้ได้ แต่พอท้องตึงหนังตาก็หย่อน ผมเลยหลับไปตั้งแต่ยังไม่สี่ทุ่มดี งานการอะไรก็เลยไม่ได้แตะสักนิด
อุตส่าห์หอบผ้าหอบผ่อนไปค้างถึงบ้านคนอื่น เสียเวลาชะมัด
ทั้งหมดทั้งปวงนี่น่ะ เป็นเพราะไอ่บ้านั่นคนเดียว!
เราทานข้าวเที่ยงกันเสร็จก็เกือบบ่ายโมงแล้ว วันนี้ผมไม่มีเรียนต่อผิดกับยามะที่แร่ดไปลงวิชาเลือกเสรีของคณะเภสัชไว้ เจ้านั่นเลยต้องวิ่งตาเหลือกข้ามจากโซนแคมปัสไปอีกฝั่งของมหาวิทยาลัยเพื่อเข้าห้องให้ทันเช็คชื่อ พอเพื่อนไม่อยู่ผมก็เคว้ง ต้องตัดใจลากสังขารไปห้องสมุดของตัวเองเพื่อที่จะทำงานที่ค้างไว้ต่อ
เหอะ ไม่มีมันผมก็ทำเองได้ ไม่เห็นจะง้อ
ห้องสมุดคณะผมยังคงร้างไม่ผิดจากครั้งล่าสุดที่เข้ามาใช้สักนิด อย่างนี้แหละครับ ไม่ว่าห้องสมุดคณะไหน จะอักษร สถาปัตย์ หรือแม้แต่ห้องสมุดกลางของมหาวิทยาลัยก็เถอะ เวลาปกติที่ไม่ใช่ช่วงสอบเนี่ย มันจะทั้งร้างทั้งเงียบยังกับป่าช้าแน่ะ แล้วก็จะกลับมาครึกครื้นอีกทีตอนช่วงสอบ
โห อย่าให้พูด ถึงตอนนั้นนะเก้าอี้จะนั่งยังไม่ค่อยจะมี เพื่อนผมบางคนถึงขั้นแบกหมอนใบเล็กมาด้วย กะกินนอนในห้องสมุดจนหมดช่วงสอบเลยประมาณนั้น บางทีเราก็ไม่ได้ตั้งใจมาอ่านหนังสือหรอกครับ อยากมากินบรรยากาศมากกว่า พวกผู้หญิงก็ชอบพากันมานั่งอ่านหนังสือเป็นกลุ่ม วันไหนโชคดีเราได้ขอแชร์โต๊ะกับสาวสวยก็ดีไป ได้อ่านหนังสือแถมด้วยอาหารตาตลอดวัน เรียกว่า....ถ้าบรรณารักษ์ไม่ไล่ เราก็ไม่ลุกกันละ
แต่ช่วงนี้มันเป็นช่วงกลางเทอม คนเลยน้อย ก็ดี....จะได้มีสมาธิทำงาน ผมคิดเข้าข้างตัวเอง ทั้งที่ความจริงแล้วผมน่ะเกลียดความเหงาความเงียบยังกับอะไร แต่จะทำไงได้ล่ะครับ ยามะพีก็ติดเรียน ฮิโรกิก็หายไปไหนไม่รู้วันนี้ โทรหาแต่เช้าก็ไม่ยอมรับสาย สงสัยจะอยู่กับสาวซะล่ะมั้ง
ผมดึงหูฟังออกมาเสียบโทรศัพท์เลือกเพลงที่ชอบแล้วก็หันมาจัดการกับกองหนังสือตรงหน้า ฟังเพลงไปก็นึกทวนไปว่าเมื่อวานทำค้างไว้ถึงตรงไหนจะได้ต่อถูก แต่เปิดไปหน้าเดิมก็ไม่ยักกะมีที่คั่นหนังสือคั่นไว้
อืม ผมจำได้ว่าเมื่อวานแปลไปได้ประมาณครึ่งเล่มแรก
อยู่ไหนนะ
ไม่ยักกะมีแฮะ ผมหยิบสมุดโน๊ตออกมากะจะอ่านทวนเนื้อหาของเมื่อวานอีกรอบจะได้รู้ว่าต้องแปลตรงไหนต่อไป แต่ตัวหนังสือที่เรียงสวยเป็นระเบียบในหน้ากระดาษมันทำให้ผมชะงักกึก
ไม่ใช่ฝีมือผมหรอก
ไอ้วิธีการเขียนที่เรียงตามหัวข้อภาษาอังกฤษเป๊ะ แถมยังแปลออกมาได้อย่างสละสลวยปานนี้น่ะ มันคนละชั้นกับข้อความในสองสามหน้าแรก(ที่เป็นฝีมือผม)กันเลยทีเดียว
ผมเห็นแวบแรกก็เข้าใจได้ทันที
ระหว่างที่คาเมนาชิ คาซึยะหลับไปเมื่อคืน มีไอ้บ้าอีกคนมันอยู่ดึกทำงานให้จนเกือบเสร็จ
ผมปิดหน้าสมุดลงอย่างอ่อนแรง อีกอย่างก็คืออ่อนใจด้วยแหละ คิดไปถึงตอนที่ตัวเองทำเรื่องสารพัดกับอีกฝ่ายแล้วก็นึกอายขึ้นมาหน่อยๆ ดูสิ งานของตัวเองก็ไม่ใช่ มันยังอุตส่าห์ทำแทนผมจนเกือบเสร็จ ได้นอนตอนกี่โมงก็ไม่รู้ เพราะเท่าที่ดูเนื้อหาที่หมอนั่นแปลออกมาแค่คืนเดียว มันเกือบจะเท่าที่ผมแปลมาทั้งอาทิตย์
นายทำถึงขนาดนี้เพื่ออะไร?
เสียงเพลงที่กำลังฟังอยู่ถูกตัดไปอย่างกะทันหันตามด้วยอาการสั่นของมือถือที่วางบนโต๊ะ
ฮิโรกิโทรมา
โมชิ โมชิ....หายไปไหนมาทั้งวัน
ผมส่งเสียงทักไปก่อน ปลายสายหัวเราะร่วน ฟังดูก็รู้ว่ากำลังอารมณ์ดีสุดๆ
ไปเที่ยวมา ว่าไง....งานไปถึงไหนแล้ว ให้ช่วยไหม
ไม่เป็นไรหรอก....เหลืออีก....ไม่เท่าไหร่..... เพื่อนของผมทำเสียงครางในคอ แซวจนผมอดยิ้มไม่ได้
แน่ล่ะสิ มีมือดีคอยช่วยนี่ ได้ข่าวว่าเมื่อคืนไปค้างบ้านรุ่นพี่จินมาเหรอ
อืม ข่าวจากไหนล่ะ
จากเจ้าตัวเค้าน่ะสิ เมื่อกี้เจอกันตรงบันไดแดง ทักกันได้สองสามคำเห็นว่าจะขึ้นไปงีบข้างบน ว่าแต่พวกนายทำงานกันจนดึกเลยเหรอคาเมะ
....ก็....ประมาณนั้น ฮิโรกิพูดอะไรอีกสองสามประโยค จับใจความได้ว่ากำลังจะไปดูหนังบู้ล้างผลาญเป็นเพื่อนรุ่นพี่นิชิกิโด ผมก็เออออตามจนอีกฝ่ายวางสายไปในที่สุด
มองสมุดที่เปิดค้างไว้แล้วก็ต้องถอนใจยาว
ให้ตายเถอะ ผมต้องปีนบันไดนั่นอีกแล้วเหรอเนี่ย
^^ จบไปอีกหนึ่งตอน เพราะเมื่อวันก่อนไปเตร่แถมมหาวิทยาลัยมา คิดถึงตอนเรียนจับใจ ตอนนี้เลยได้ฟิกมาอีกตอน ใครอ่านแล้วอยากเม้นท์ต้องสมัครสมาชิกก่อนนะจ้ะ ^^
Project Fiction For Sale ::: Killer_Club :::
CREDIT ::: อยู่ในรูป ขอบคุณค่ะ(อารมณ์อยากโพสต์รูปคยูฮยอน)
ตอนนี้ก้น่ารักอีกแล้ว
มีงอนกันด้วยอิๆ
by :
love_kame
[2006-12-25 17:08:31]
แงงง ครั้งแรกที่เม้นท์ แบบว่าเห็นว่ามันต้องสมัครสมาชิกถึงเม้นท์ได้
แต่ก็สมัครมาตั้งชาตินึงแล้วก็ยังเม้นท์ไม่เป็น
อยู่ๆมันก็ขึ้นกล่องเม้นท์มาเฉยเลย 55
อ่านตอนที่เมะรู้ว่าจินทำงานให้ก็น้ำตาซึมเลยง่ะ จินใจดีสุดๆไปเลย
รักเรื่องนี้มาก ๆ เลยนะค่ะ
by :
peanut
[2006-12-25 17:10:46]
โฮ่ๆเห็นความดีของพี่จินรึยังเมะจัง...5555.....ใครจะแสนดีขนาดจินไม่มีอีกแล้ว^^.....อยากรุจังว่าเมะจะข
อบคุณจินยังไงดี
by :
toeypee
[2006-12-25 17:45:36]
มาต่อแล้ว โย่! ... ^^
แหมนึกว่าจะหวานรับตอนเช้าซะอีกค่ะ แต่ว่าเมะจังอ่ะ...ไม่น่างอนท่านเรย
ท่านก้อโกดสิ อุส่าทำให้ทั้งคืน อย่างงี้มีทางเดียว ต้องง้อ เหอๆ
by :
messymamiew
[2006-12-25 17:54:42]
น่าร้ากกกกกกกกกกก
จินเป็นคนดีมากๆ เลยอ่ะ ชอบบบบบบบบบบบบบ
คาเมะรักจินเหอะๆๆๆๆๆๆ
อย่าพึ่งให้มีอุปสรรคเลยนะ ยังไม่รักกันเลย
ให้รักกันก่อนแล้วค่อยมี
***ชอบเรื่องนี้ที่สุดเลยค้า
by :
yEE+kAmE
[2006-12-25 18:45:02]
เมะหารู้ไม่ว่าใครไปทำอะไรโทรศัพท์ตัวเอง
จินนะจิน...เรื่องนี้นี่ดูเป็นคนดีมากมาย ><!!~
คาเมะคงหลงบ้างซักวันแหละน้า ^^
ได้อ่านตอนใหม่แล้วชุ่มชื่นหัวใจค่า มีแต่คนหล่อๆทั้งเรื่อง -*- ฮิโระนี่หวานกับเรียวจังเชียว
เมะจะปีนบันไดอีกรอบแล้ว
จะง้อจินยังไงดีนี่??
รอตอนต่อไปค่า
by :
rainy
[2006-12-25 18:49:56]
โถ ถัง คาเมะจัง เค้าทำให้ขนาดนี้ ลองมานั่งคิดดีๆนะลูก ว่าเค้าทำให้ทำไม อิอิ
by :
berryz
[2006-12-25 18:53:00]
โอ่ย .. สุดท้ายเมะก้อต้องใจอ่อน *
แพ้ความดี .. 555
น่ารักดีอ่า ^^
by :
dashiiz
[2006-12-25 20:51:12]
อืม...บันได้เวียน...ตึกบรมฯ
หอสมุด....อักษรไม่เงียบมั้งคะเพราะเป็นพื้นไม้ เดินกันแทบย่อง
หอกลาง...วันหลังให้คาเมะชวนเพื่อนมาอีกสามแล้วเปิดห้องสัมมนานะคะ
แต่อย่าเสียงดังมากเพราะมันไม่เก็บเสียง
คงต้องไปอ่านตอนแรกใหม่แล้วล่ะค่ะว่าคาเมะเรียนอักษรเอกอะไร ทำไมภาษาอังกฤษถึงสู้หนุ่มสถาปัตไม่ได้
เอ่...หรือเราจำคณะมันผิดแต่แรกแล้วหว่า...
จินเป็นคนดี๊ดีจังค่ะ อยากมีคนมาช่วยทำการบ้านอย่างนี้บ้างจัง...สอบกลางภาคงานเยี่ยงไฟนอลเลยหนอ
by :
mythstery
[2006-12-25 22:52:04]
เรื่องนี้ยิ่งอ่านก็ยิ่งชอบอ่ะ จินเมะน่ารักมากๆเลย
จินเก่งอ่ะ ทำไมถึงอ่อนโยนปานนี้ อิจฉาเมะตงิดๆ - -"
คาเมะก็น่าร๊ากก คงไม่รู้ตัวหรอกนะ ว่านู๋ไม่เหมาะกับผู้หญิง โฮะๆ
ยามะสงสัยจะไม่เจอเมะ แต่เจอจินเข้าแล้วหล่ะมั้ง
คาเมะจะไปหาจินใช่มั้ยเนี่ย เชียร์คู่นี้เต็มที่เล้ย
มาต่ออีกนะค้า จะรออ่านคร่า ^^
by :
CK
[2006-12-25 23:52:37]
จินน่ารักมากๆๆๆเลยอ่ะเ รื่องนี้.........ชอบๆๆๆ
ดูท่าทางอบอุ่นแล้วก้อรักน้องมากมาย...............รีบๆๆต่อตอนหน้าหน่อยนะ
แล้วเราจะรออ่านเน้อ..........^_^
by :
hasu-Chan
[2006-12-26 00:29:49]
อ๋า...แฟนมาต่อแล้ว ดีใจจังเลย เรื่องนี้จินน่ารักเนอะ น้องเมะแสบมาก ๆ เลยล่ะจ้า
อย่างนี้ต้องรีบไปขอบคุณพี่จินซะแล้ว เลยได้ปีนบันไดแดงอีกรอบ (อีกหน่อย คงได้ขึ้นไปบ่อย ๆ ล่ะเนอะ)
แต่ว่า จินก็ใช่ย่อย ปิดเครื่องเฉยเลย ก็มะพีชอบเมะนี่เนอะ แล้วจะรออ่านตอนต่อไปนะคะคุณแฟน
by :
oilcandy
[2006-12-26 08:33:01]
กี๊ซ...น่ารักมากมายค่ะ
อยากรู้ว่าคาเมะจะขอบคุณจินยังไง หุหุ
ป.ล. คยูหล่อ!! XD
by :
rena
[2006-12-26 18:58:34]
ไอ่ตรงนี้โดนใจสุดๆ เลยพี่แฟน "ไอ้เวรจินมันชั่ว เลว" ฮ่าๆ
มันบ่งบอกอารมณ์คาเมะได้ดีเลยทีเดียว
ท่านคิดอะไรกับน้องก็บอกมาเหอะ
เค้าจะรู้กันหมดแล้วนะ
ทำให้ขนาดนี้ หึหึ.. มาเก็บค่าทำทีหลังรึป่าว
ที่ถามว่า "หล่อไปทำไม!" ก็หล่อให้คาเมะมองไง ?
ฮ่าๆๆๆ
ชอบรูปคยูฮอนข้างล่าง
ผู้ชายบ้ราอะไร น่ารักได้อีก โฮกกกก ~~
by :
n a m m e
[2006-12-26 20:05:44]
เย้ๆๆๆ...รอตอนนี้มานานแล้ววว
มีความสุขจัง...ได่นฟิคของพี่เนี่ย!!!
จินเป็นคนดีจังเลย...
คาเมะก็น่ะ...ไปทำอย่างนั้นใส่จิน
เดี๋ยวจินก็โกรธหรอก55+
P.S::มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ จะรอค่ะ
by :
shigekoy
[2006-12-26 21:40:37]
เหอๆ คนปิดเครื่องมันจะมีใคร้ ใครล่ะนั่น
จินคุง หึงยามะพีละดิ555 แค่เพื่อนผู้ชายเค้าโทรมาเองอ่ะ ปิดเครื่องเลย ไม่ค่อยขี้หึงเลยน๊า
แต่อย่างนี้ล่ะชอบ น่ารัก หุหุ
แล้ว น้องก็ยังคงไม่รู้ตัวต่อไป ซื้อบื่อ บริสุทธิ์ 555
by :
poring
[2006-12-27 11:01:19]
จิน คนดีสุดๆๆๆ ปลื้มๆๆๆ
by :
U_U
[2006-12-27 12:24:52]
wowowow
sanook mak mak ka
Jin kun sugoiii yasashii ^^
by :
namjinme
[2006-12-27 15:58:06]
เห็นความดีของพี่จินรึยังจ๊ะน้องคาเมะ 555+
ทำขนาดนี้ไม่รักจริงหวังแต่งไม่มีหรอกนะ
เอาใบกิงโกะมั๊ยจ๊ะ หรือจะเอาน้ำต้มโสมพันปีดี
เผื่อน้องนงคาเมะคนงามจะฉลาดคิดได้ซักทีว่าจินเขาบอกรักแทบจะลงไปกราบให้รับรู้อยู่แล้วอ่ะ
by :
minami
[2006-12-27 18:32:41]
ชอบเรื่องนี้จังเลย
มันไม่หวือหวา
ไม่เร้าอารมณ์
แต่มันแฝงไปด้วยความน่ารักนะ
อ่านไปอมยิ้มไป สบายใจดีแท้
ลุ้นจังเลยว่าเมะจะทำไงต่อ
พี่แฟนมาต่อเร็วๆนะคะ สู้ๆค่ะพี่
by :
error
[2006-12-27 18:56:36]
จินน่ารัก น่ารักเกินไปละ เราจะขาดใจ
ว่าแต่ เมื่อไหร่จะบอกน้องล่ะ ว่าทั้งหมดน่ะ ทำเพื่ออะไร
by :
Y o K u
[2006-12-27 22:42:36]
จินน่ารกมากๆๆเลยช่วยส่งคนอย่างนี้มาช่วยทำรายงานสักคน
อ๊ากกกกก
คาเมะก้น่ารัก ซนๆๆ กรี๊ดๆๆ
by :
kazuyako
[2006-12-28 01:38:01]
แหมคาซึยะเอ้ย ด่าเค้าทุกคำ แต่ด่าแต่ละคำนี่ มันเหมือนชมยังไงไม่รู้เนอะ
แล้วเป็นไงล่ะ ทำงอนๆ ใส่เค้า สุดท้ายก็ต้องไปง้อเค้าล่ะนั่น
by :
JinTonix
[2006-12-28 15:41:02]
มาต่อแล้ว กรีด ๆ จะเริ่มหวานกันแล้ว (รึเปล่า) หุหุหุ อ่านแล้วอยากไปปีนบันไดแดงมั่งจังเลย
by :
kamerina
[2006-12-28 18:01:00]
น่ารักที่สุดดดดดดดด
จินนี่เป็นคนดีชะมัด อุตส่าห์ทำให้เมะขนาดนั้น แล้วอย่างนี้เมะจะไม่ใจอ่อนได้ยังไงกัน
ได้อ่านแล้วมีความสุขชะมัด ชอบเรื่องนี้มากๆเลยค่า
ป.ล. จินจ๋าบอกเค้าไปเถอะว่าทำเพื่ออะไร
ไม่งั้นรอเค้ารู้เองถ้าจะยากน้า
by :
nachan
[2006-12-28 20:38:03]
เม้นท์รวดเดียวเลยเนาะ
โอ่ววว ทำไมมันน่ารักเยี่ยงนี้
ฮุ้ววววว
เมื่อไหร่ความลับจะเปิดเผยซะที
อยากรุใจจะขาด
by :
kabankz
[2006-12-28 22:40:58]
เทพบุตรจิน...โอ้.....(รึ??)
by :
keiichiya
[2006-12-28 23:37:58]
อ๊าย คาเมะจัง ล่ะก็
อาคานิชิเค้าคงปิดมือถือให้คาเมะตอนหลับเพราะกลัวจะรบกวนคาเมะล่ะมั้งคะ
รู้รึยัง
ว่าทำไมจินถึงทำให้คาเมะขนาดนี้น่ะ!~
by :
akachan
[2006-12-29 21:06:23]
น่ารักมากๆเลยค่า........
ชอบสุดๆๆ จินเป็นคนดีมากเลยอ่า....เทคแคร์คาเมะดีจัง
แต่แหม...แอบหึงพีซะงั้นอะ
by :
my destiny
[2006-12-29 23:06:52]
เม้นได้แล้ว
โอ้เย่ ^^
โธ่ๆ... จินออกจะเป็นคนดีขนาดนี้
คาซึยะก็ยังไม่รุ้!!!!
ไปงอนเค้าซะอีก
น่ารักมากมายเลยคะพี่แฟน
>.<
by :
aito
[2006-12-30 05:10:53]
รูปคยู ข้างล่าง หน้าตาเคลิ้มกับเพลงที่ร้องจริงๆเลย.... คนฟังก็เคลิ้มคะ คนร้องน่าหลง เอิ๊กกก
by :
aito
[2006-12-30 05:12:54]
จินน่ารัก อิอิ
วันๆอยู่แต่คณะตัวเองกะบัญชี ไม่ได้ไปเอี่ยวแถวๆนั้นเลยไม่ค่อยจะรู้เรื่องเท่าไร
แล้วจาไปปีนบันไดอีกทำไมอะ
by :
zalibraate
[2006-12-30 14:05:09]
ตอนแรกแอบด่าจินไว้ซะเยอะ จะเก๊กอะไรนักหนา-*-
จินจ๋า...ขอโต้ดดดด....เทพบุตรหาใดเปรียบเลยแกอ่ะToT
งั้นสู้ๆเข้านะจิน เดี๋ยวเมะมันก็รู้ตัวเองแหละ เหอๆๆ
by :
MamenosukE^_^
[2006-12-31 01:12:07]
ชอบฟิคเรื่องนี้จังเลยค่ะ
ท่านแอบชอบน้องอยู่ใช่มั้ยเนี่ย
น้องน่ารักจริงๆ มีแอบนินทาท่านในใจด้วย
by :
aino_kame
[2007-01-02 01:18:27]
มาต่อแล้ววววววว
หุหุ จอนทำไปเพื่ออะไรก็ลองไปถามจินดิ อิอิ
*-*
by :
kuji-jung
[2007-01-03 18:16:42]
เกินหน้าเกินตาว่ะเมะ มีงงมังอน อิอิ จินดีจิงๆ เจ้าเด็กซื่อบื้อยังไม่รู้อีกว่าเค้าต้องการอะไร 555
น่ารักกกกก ชอบคะ ชอบ
ปล..ทำไมเด๋วนี้คยูยอนหล่อขึ้นทุกวันเลยละ ""
by :
MaEwA
[2007-01-03 21:36:15]
น่ารักมากมายเลยอ่ะ ^^
จินทำให้คาเมะใช่มั๊ยล่ะ
คาเมะก็ไปอะไรกะเค้าซะเยอะเชียว
มีรุ่นพี่อย่างงี้รักตายเลย ^^
by :
P[Ha]r[OH]~
[2007-01-03 22:58:14]
สวัสดีปีไหม่นะคะ
ปีใหม่นี้อยากได้ของขวัญเป็น Heart's Tale ตอน 17 จัง
อย่าลืมนะคะ
จะรอค่ะ
by :
yEE+kAmE
[2007-01-04 18:01:17]
เพิ่งได้มาอ่านกรี๊ดกร๊าดมากมายค่ะ
จินคุงเท่มากมาย ตามใจคาเมะจังแบบนี้ระวังคาเมะจังไม่ยอมโตน้า จะบอกให้ ฮ่าๆๆ
อ่านแล้วสนุกมากๆ เลยค่า
มันดูหวานซ่อนเปรี้ยว เวลาจินคุงแอบแกล้งให้คาเมะจังอารมณ์ขึ้นน่ารักดี อ่าค่ะ
by :
NaMiiZa~!
[2007-01-07 19:52:42]
อ๊ากกกกกก....ค้างอีกแล้วๆ
อยากมีแฟนแบบจินบ้างจัง...อิอ
มาต่อเร็วๆน่ะค่ะ.....
by :
^o^
[2007-01-08 11:03:43]
อากๆๆ อีจินมันจะน่ารักไปไหมเนี้ยย
คนดีอย่างนี้หาได้ที่ไหนเนี้ย
เมะเอ๋ยเข้าทำขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีกหรอเนี้ยย
by :
Yu ji me
[2007-01-08 12:43:19]
จินน่ารักทั้งเรื่องเลย . .5 5 5
มาต่อเร็วๆ . . นะคะ ~
by :
* . . pEemAi . . *
[2007-01-11 18:00:17]
ชอบบบบบบ
จินแบบคนดีอบอุ่นมากก
ชอบตอนเมะงอนแล้วจินไม่ง้ออ่ะค่ะ
แล้วอิเมะแอบบ่น
จินคงชอบเมะมากเลยนะเนี่ย
by :
kopok
[2007-01-11 22:33:55]
จะได้เม้นแล้ว ดีใจจิงๆ ตกลงทำได้แล้วชิมิ ช่องเม้น อยากมานาน
พี่งรู้เมื่อวานว่า ท่านได้มาอัพแล้ว ทำไมมันรู้อะไรก็ช้ากว่าชาวบ้านจิงๆ
อีจินยังคงดีเสมอต้น แต่อาจจะไม่ปลาย
คนอ่านก็รออยู่ว่าเมื่อไหร่
พาร์ทนี้เข้าใจเลย
ว่าอีจินงอน??
ก็มันทุ่มเททำให้ขนาดนี้
แต่เมะจังก็ยังทำเหมือนเดิม
เอาน่า
คิดจะเปลี่ยนชายแท้?
ให้เป็นวาย
มันก็ต้องอดทน
แต่เดี๋ยวก็สำเร็จ
ทุกคนต่างรอวันนั้นอยู่
เย้ อัพแล้ว
และเราไม่ต้องสมัครสมาชิกก็ได้แล้วชิมิ
by :
MayMaMee
[2007-01-12 19:52:07]
อยากได้แฟนอย่างจินอ่ะ....
พี่แฟนรับผิดชอบ..ฮือๆๆๆๆๆ
ผู้ชายอย่างนี้จะไปหามาจากไหนอ่ะ
ก้อเส็ดเมะไปแร้วนิ...
เป็นฟิกที่น่าร้ากกกกสุดๆ
ประทับใจมากๆเลย
by :
acropeebia
[2007-01-16 18:01:13]
แง่ว ๆ .. แอบมานั่งรอ *
มาต่อเร็ว ๆ น๊า รออ่านอยู่จ้า ^^
by :
dashiiz
[2007-01-19 22:04:30]
จินน่ารักสุดๆ >.<//
มาต่อเร็วๆ นะคะ พี่แฟน หุๆๆ
by :
planetarium
[2007-01-20 19:37:40]
มาอ่านอีกรอบค่ะพี่แฟน เอิ๊กๆๆๆ
จินน่ารักไม่ไหวแล้วง่า....
ชอบตอนที่บอกว่า "ชั้นรอตามใจอยู่นะ" ของตอนก่อนๆ...>_<
by :
messymamiew
[2007-01-21 17:52:42]
เรื่องนี้น่าร้ากกกกก
มากกก ชอบมากๆ
แต่พี่คะ ฟิคจินเมะใช่มั้ยคะ ไม่ใช่พีเมะ มันจะหวานเกินหน้าจินเมะไปแล้ว ไม่ชอบเลย
by :
raii
[2007-01-28 18:16:01]
คาเมะโอ๊ยย จินน่ารักขนาดนี้ทนไหวได้ไง จินน่ารักมากๆเลย อ่านแล้วอยากมีแฟนแบบนี้ขอแบบนี้เถอะได้โปรด
พลีสสสสส
by :
puii-pepi
[2007-02-11 21:13:07]
อยากอ่านต่อม้ากกกกกกกกกกกกมาก
พี่แฟนมาต่อตอน 19 ได้แล้วค่ะ
หนูจะลงแดงแล้วววววว
by :
yEE+kAmE
[2007-02-12 22:57:03]
นั่นจิ รบกวนมาต่อทีนะคะ สู้ๆ ค่ะ
by :
o78
[2007-02-20 22:08:11]
บรรยากาศมหาลัยคุ้น ๆ ถ้ามีสระน้ำกับพระรูปก็ใช่เลยนะเนี่ย ไม่รู้ว่าใช่เปล่า แต่บรรยายแล้วนึกถึงอ่ะ
by :
azurite
[2007-02-22 19:15:42]
น่ารักมากๆๆๆๆเลยอะ.....ยิ่งอ่านยิ่งน่ารักนะเนี่ย....คเมจังเริ่มเห็นความดีท่านบ้างรึยังนี่......ว่าแต
่ยามะพีชอบคาเมะอะเปล่านี่....
by :
Jink
[2007-03-12 02:14:19]
สนุกมากๆเลยค่ะ ชอบๆ ชอบจินที่ทำตัวอ่อนโยนกับคาเมะจัง อ่านแล้วถึงกับหลงจินไปเลย
by :
dhol
[2007-04-27 18:21:08]
|
